Pochodne sekcji

Nowe pochodne sekcji: opt:tree oraz opt:grid. Pierwszą z nich znamy już z OPT 1 i służy do renderowania drzew. Zmianie uległa jej składnia, ponieważ na nowym kompilatorze nie da się tak beztrosko szlachtać HTML-a, nie domykając znaczników. Z drugiej strony wymusiło to wprowadzenie bardziej czytelnego formatu. Popatrzmy na to:

  <opt:tree name="mytree">
  	<opt:list><ul><opt:content/></ul></opt:list>
  	<opt:node><li>{$mytree.title} <opt:content /></li></opt:node>  
  </opt:tree>

Czyli innymi słowy - definiujemy wygląd listy, definiujemy wygląd węzła i mówimy, w którym miejscu mogą się one zagnieżdżać. Algorytm przetwarzania takiego drzewa, jaki OPT wstawia do skompilowanego szablonu, opiera się na pewnej sztuczce, ale jest skuteczny. Oczywiście format danych jest taki sam, jak w poprzednich wersjach - do danych sekcji musimy dołączyć pole "depth" z głębokością elementu.

Całkowitą nowość stanowi opt:grid. Jego działanie opiszę na przykładzie. Z pewnością każdy widział internetowe galerie zdjęć. Miniaturki są tam ułożone w tabelce, np. po 5 w jednym wierszu. Rzadko się zdarza, by liczba elementów była wielokrotnością tejże piątki, dlatego przeważnie część ostatniego wiersza będzie pusta. Można to rozwiązać za pomocą CSS-a (sposób podał niedawno na naszym forum eXtreme), lecz czasem po prostu trzeba narysować rzeczywistą tabelę. Sam algorytm opiera się na sprawdzaniu reszty z dzielenia indeksu, ale dlaczego ma się tym w ogóle zajmować szablon? Zgodnie z filozofią OPT, powinniśmy przecież mówić tylko, co chcemy zrobić, a nie instruować krok po kroku - JAK. Stąd też instrukcja opt:grid:

<table>
<opt:grid name="tabelka" cols="3">
 <tr>
  <opt:item>
   <td><img parse:src="$tabelka.zdjecie"/></td>
  </opt:item>
  <opt:emptyItem>
   <td>&nbsp;</td>
  </opt:emptyItem> 
 </tr>
</opt:grid>
</table>

Instrukcją obejmujemy cały wiersz, a w nim dodatkowo zaznaczamy, jak mają się wyświetlać poszczególne komórki. Mamy tu dwa warianty. opt:item mówi, jak wygląda komórka z danymi, zaś opt:emptyItem - jak komórka bez danych. Wprawieniem tego w ruch zajmuje się OPT. Instrukcja gridu przyjmuje identyczny format danych, jak zwykła sekcja.

Skoro przy sekcjach jesteśmy, zmienia się składnia wywołań z "else" w nazwie. Dotąd były to znaczniki bez treści, wizualnie rozdzielając zawartość rodzica na dwie części. Okazało się jednak, że z paru powodów muszę zrezygnować z takiego zapisu na rzecz następującej konstrukcji:

<opt:section name="foo">
  Tutaj treść sekcji

  <opt:sectionelse>
      Tutaj to, co się dzieje, gdy lista jest pusta.
  </opt:sectionelse>

</opt:section>

Miejsce umieszczenia tego znacznika jest teraz bez znaczenia - OPT sam sobie go przesunie tam, gdzie trzeba, żeby wygenerowany z tego kod PHP miał sens.

Automatyczne escape'owanie OPT 1 w ogóle nie zajmował się escape'owaniem danych ze skryptu podczas ich wyświetlania. Zmianę jakościową wprowadzi teraz OPT 2, zaś twórca szablonów będzie mieć nad tym procesem pełną kontrolę. Założenia są następujące:

  1. Wszystko, co próbujemy wyświetlić we wnętrzu atrybutu XML, musi być escape'owane przez htmlspecialchars() i od tego nie ma "zlituj" w trybie XML.
  2. Wyrażenia w klamerkach domyślnie także są escape'owane, lecz nad tym procesem programista ma kontrolę. Status escape'owania może być zdefiniowany globalnie w konfiguracji OPT, w głównym znaczniku szablonu (jego zasięg obejmie wtedy tylko aktualny szablon) lub też pojedyncze wyrażenie za pomocą dwóch modyfikatorów e lub u wstawionych na jego początek. Przykłady: {e:$blok} oraz {u:$blok}. Oczywiście działa to inteligentnie, tzn. jeśli włączyliśmy escape'owanie globalnie, dodanie modyfikatora nie spowoduje, że blok zostanie przetrawiony dwukrotnie. Dostępna będzie również specjalna funkcja esc() pozwalająca na escape'owanie tylko konkretnego elementu wyrażenia.

System językowy OPT 2 zawiera zmieniony interfejs do integracji z systemem językowym, lecz dotąd nie był on w ogóle nigdzie przez kod wykorzystywany. Obsługa pojawi się w najnowszym devie, w składni identycznej, jak w OPT 1.

System stronicowania Zmianom uległ także interfejs integracji z systemem stronicowania oraz po części składnia instrukcji opt:pagesystem. W tej chwili szczegóły jeszcze dopracowujemy. Obie te rzeczy pojawiają się teraz dlatego, gdyż równolegle z OPT 2.0.0-dev6 ukaże się pierwsza wersja developerska nowego projektu o nazwie Open Power Classes. Jest to zbiór niewielkich klas o różnych zadaniach, które są zbyt małe, by je pakować i szumie ogłaszać jako kolejne projekty (każdy projekt Open Power XXX musi posiadać unikalny kod literowy, a ilość liter w alfabecie jest niestety ograniczona :)). Na dzień dobry znajdą się tam dwie klasy:

  1. opcPagination - system stronicowania kompatybilny z OPT autorstwa eXtreme'a.
  2. opcCharts - API dla Google Charts stworzone przez Radzia

W późniejszych wersjach dojdzie jeszcze m.in. system językowy.

Optymalizacje Optymalizacji jest kilka:

  1. Zużycie pamięci. Polega ono na wyszukiwaniu miejsc, w którym skrypt mógłby zwalniać pamięć i obiekty, ale jednak tego nie robi. W kompilatorze rezygnuję również z domyślnej inicjacji pustych tablic, gdyż każda taka struktura to strata rzędu przynajmniej 400 bajtów, a często nie są one potrzebne.
  2. Głębokość rekurencji - jakiś czas temu pisałem o zbyt szybkim zjadaniu stosu przez OPT z powodu użycia rekurencyjnego algorytmu przetwarzania węzłów drzewa. W OPT 1 nie było z tym problemu, gdyż węzłami były jedynie instrukcje, zaś tutaj domagał się tego każdy znacznik HTML. Wdrożyłem dlatego algorytm hybrydowy, który robi rekurencyjne wywołanie tylko wtedy, gdy faktycznie jest ono do czegoś potrzebne, zaś w przeciwnym wypadku wykorzystuje mechanizm kolejki u jednego z już pracujących przetwarzaczy. W praktyce każdy znacznik, który nie jest bezpośrednio obsługiwany przez OPT, przetwarzany jest teraz w ten sposób, dzięki czemu oszczędzamy stos. Również niektóre instrukcje mogą tak pracować.

Inne Nowy dev będzie zawierać także trochę pomniejszych poprawek. Zacząłem w końcu tworzyć zestaw testów dla poszczególnych instrukcji, dzięki czemu jestem w stanie sprawdzić zachowanie biblioteki dla znacznie większej liczby możliwych kombinacji i wychwycić rozmaite kretyńskie zachowania.

PS. Pewnie niektórzy zauważyli, że mój blog zniknął z sieci. Informuję, że niebawem zostanie on przywrócony pod dotychczasowym adresem, zatem bez obaw.