Na bugtrackerze pojawiło się ostatnio zgłoszenie informujące o błędzie "Nesting level too deep - recursive dependency" przy próbie uruchomienia jednego z przykładów w najnowszej wersji rozwojowej OPTv2. Po dokładniejszych oględzinach wyszło na jaw, że winny jest zbyt wyśrubowany limit ustawiony w konfiguracji PHP przez autora zgłoszenia (ponad czterokrotnie mniejszy, niż wartość domyślna). Jednak przy tej okazji myślę, że warto trochę bardziej przyjrzeć się temu, jakie wymagania postawi nowy OPT interpreterowi i wyjaśnić kilka spraw z tym związanych.

Do ściągnięcia jest już czwarta wersja developerska Open Power Template'a. Projekt zaczyna nabierać kształtów, jako że na ukończeniu jest już główna klasa parsera. Oprócz wzmiankowanego wcześniej cache'u, zaimplementowałem nowe instrukcje oraz skończyłem prace nad snippetami tak, że w zasadzie już całe dziedziczenie szablonów działa, jak należy. Mam nadzieję, że pod koniec miesiąca biblioteka będzie już w takim stanie, że będzie nadawać się do ostrożnego użycia. Rzeczywiste projekty będą potrzebne, aby wykryć błędy oraz końcowe niedociągnięcia.

Zgodnie z zapowiedzią częstszego publikowania postępów prac, udostępniamy dziś trzecią wersję developerską nowego Open Power Template'a, nad którą pracowałem przez ostatni tydzień. Tym razem poświęciłem sporo uwagi przetwarzaniu atrybutów OPT, które robią różne ciekawe rzeczy ze znacznikami, do których zostały dodane. Wstępna implementacja już była - nawet przykłady dotyczące "opt:section" znajdowały się już w paczce. Jednak aby w pełni spełniała oczekiwania, trzeba było rozbudować cały kod.

Przeważnie kod wynikowy strony komponuje się z kilku mniejszych szablonów zawierających fragmenty kodu. Istnieje wiele technik ich łączenia. W parserach dla PHP królują jak dotąd dwa rodzaje: ręczne uruchamianie szablonów we właściwej kolejności z poziomu kodu PHP oraz dyrektywa include. Podobnie było także w poprzedniej wersji OPT, jednak w nowym wydaniu pierwszy ze sposób właściwie idzie do kasacji - o ile nie korzystamy z quirks mode, parser nie dopuści do tego, by wywołać metodę parse() dwukrotnie. Początkowo miałem zamiar zrekompensować to, rozbudowując include o tzw. sekwencje, lecz dnia pewnego na moim blogu Coldpeer zapytał się mnie, czy będzie dziedziczenie szablonów. Poszukałem, popatrzyłem i stwierdziłem, że to może być niezłe. Tak zaczęły się eksperymenty z implementacją.